راهنمای کامل شناخت منظومه شمسی

منظومه شمسی خانه کیهانی زمین و همچنین مجموعه بزرگی از اجرام آسمانی است که هرکدام داستان خودشان را دارند. شناخت این منظومه به ما کمک می کند که جایگاه زمین، سیارات، قمرها و دیگر اجرام نزدیک خود را بشناسیم.

منظومه شمسی چیست؟

منظومه شمسی مجموعه ای از اجرام فضایی است که همگی زیر تاثیر گرانش خورشید هستند و به دور آن می چرخند.

این مجموعه شامل هشت سیاره، سیارات کوتوله، صدها قمر طبیعی و میلیون ها سیارک، دنباله دار و همچنین گازها و غبارهایی که فضای میان آن ها را پر کردنه اند در منظومه شمسی وجود دارند.

منظومه شمسی از چه بخش هایی تشکیل شده؟

هشت سیاره منظومه شمسی

دیگر اجرام منظومه شمسی

دیگر اجرام منظومه شمسی شامل سیارک ها، دنباله دارها، قمرها و اجرام کوچک تر میان سیاره‌ ی هستند.

قمرهای طبیعی

قمر طبیعی جرمی است که به دور یک سیاره، سیاره کوتوله یا جرم کوچک دیگری میچرخد. در کل منظومه شمسی صدها قمر وجود دارد که هرکدام اندازه و ویژگی های متنوعی دارد.

یکی از شناخته شده ترین نمونه ها، ماه یعنی قمر زمین است.
گانیمد قمر مشتری، بزرگ ترین قمر منظومه شمسی است که حتی از سیاره عطارد هم بزرگ تر است.
تیتان، بزرگ ترین قمر زحل، دارای جو ضخیم است و در سطح آن دریاچه ها و دریاهایی از هیدروکربن های مایع از جمله متان و اتان دیده می شود.

سیارک ها و کمربند سیارکی

سیارک ها سنگ های فضایی کوچکی هستند بیشتر از سنگ، فلز یا ترکیبی از این دو مواد تشکیل شده اند.

تعداد زیادی از این سنگ های فضایی، در کمربند سیارکی میان مریخ و مشتری قرار دارند. برخلاف تصاویر رایج علمی تخیلی، فاصله میان اجرام این کمربند معمولا بسیار زیاد است.

دنباله دار ها

دنباله دار ها اجرامی حاوی یخ، غبار و مواد سنگی هستند. هسته یک دنباله دار در فاصله زیاد از خورشید، سرد و تقریبا غیر فعال است.

زمانی که دنباله دار به خورشید نزدیک می شود، گرم شدن آن باعث آزاد شدن غبار و گاز می شود. در نتیجه پوششی در اطراف هسته و یک یا چند دنباله تشکیل می شود. این دنباله ها تحت تاثیر تابش و باد خورشیدی، معمولا در جهتی به دور از خورشید قرار می گیرند.

پلوتو و سیارات کوتوله

بر اساس تعریف اتحادیه بین المللی ستاره شناسی در سال 2006، سیاره کوتوله جرمی است که دور از خورشید می چرخد، کروی است اما مسیر مداری اش را از دیگر اجرام پاک نکرده.

تا آن سال، پلوتو سیاره نهم منظومه شمسی به حساب می آمد، اما بعد از این طبقه بندی جدید به گروه سیارات کوتوله انتقال یافت. این تصمیم از نظر علمی دقیق تر، اما جنجالی بود.
از دیگر سیارات کوتوله رسمی می توان به سرس، اریس، هائومیا، ماکی ماکی اشاره کرد.

کمربند سیارکی

ناحیه ای بین مریخ و مشتری است که تعداد زیادی اجرام سنگی و سیارک در آن به دور خورشید می چرخند. این اجرام بازماندگانی از مراحل اول شکل گیری منظومه شمسی هستند.

کمربند کویپر و اجرام دوردست

کمربند کویپر ناحیه دیسک شکل وسیعی فرا تر از مدار نپتون است که تعداد زیادی جرم کوچک و عمدتا یخی در خود جای داده است. پلوتو نیز یکی از اجرام شناخته شده این کمربند است.

در فاصله ای بسیار زیاد، اجرامی با مدار های بسیار بزرگ و کشیده نیز وجود دارند. وجود ابر اورت هم توسط دانشمندان مطرح شده است؛ ناحیه بسیار دور و حدودا کروی شکل که احتمالا مخزن تعداد فراوانی از اجرام یخی و همچنین منشا بسیاری از دنباله دارهای بلند دوره می باشد. وجود این ابر با شواهد غیر مستقیم پشتیبانی می شود، در حالی که تا کنون مستقیما مشاهده نشده است.

مقایسه هشت سیاره منظومه شمسی